منُ . . .

منُ  تدفین پی‌در‌پی

                 منُ این مرگ مادر‌زاد

                                  در این بن‌بست آدم‌کش

                                                                       .  .  .

¤ هیچی مثل این نمی‌تونست حال و روز این روزهام رو توصیف کنه...
   همین چند دقیقه پیش تو وبلاگ این مرد ِ مُرده دیدمش...
   دوست داشتم به جای اون سه نقطه بنویسم: 
                                                             « نفس هم از نفس افتاد... »

/ 2 نظر / 4 بازدید
مردی که مرده بود

سلام....در واقع اون چهار خط از يغما گلرويی بود و بهانه ی من برای نوشتن ترانه.....حالا که دوستش داشتی چند خط ديگه اش رو بررات مينويسم....اين ترانه رو به مناسبت مرگ فرهاد نوشته..... شب پروار نا ممکن شب در پيله جان دادن شب در خود فرو مردن شب از اوج افتادن منُ تدفین پی‌در‌پی منُ این مرگ مادر‌ز در این بن بست آدم‌کش ترانه از نفس افتاد صدای ناب ممنوعه صدای شیر در زنجیر تو و این خواب بی بختک من و کابوس دامن گیر تو از خورشید می خواندی ولی شب در کمینت بود سکوت پر طنین تو غریو آخرینت بود دریغا سنگسارت را سکوت ما تماشا کرد فقط لب میگزیدیمُ تو بودی و شب ولگرد.............

نقره ای

هه .. منم می خواستم بقیه شو برات بنویسم ... !