آخرین آرزو ؟!

تنهایی

از تنهایی مگریز
به تنهایی مگریز
گهگاه
آن را بجوی
     و
تحمل کن
و به آرامش خاطر
مجالی ده!
  
                                                 «مارگوت بیکل»

* پرحرفی:

شاید به نظر برسه این سروده مناسب امروز و آغاز سال نیست... اما شاید باشه...
اگه تنهایی رو بپذیریم٬ اما تنهایی همه کس و همه چیزمون نشه...
اگه تنهایی رو بپذیریم و فکر نکنیم قراره کسی رو پیدا کنیم که تنهایی‌مون رو پر کنه...
اگه تنهایی ِ همراه و همسفرمون رو بپذیریم و فکر نکنیم قراره تنهایی‌اش رو پر کنیم...
اون وقت٬ شاید یه قدم در خودمون٬ از خودمون فراتر بریم...
شاید هم بیشتر . . .  


الف .چهارشنبه ۱ فروردین ۱۳۸٦

counter for tumblr